دکتر سوسن میرزا محمدی / مقالات / میومکتومی؛ مزایا + روند جراحی
مدت زمان مطالعه ۸ دقیقه

میومکتومی؛ مزایا + روند جراحی

میومکتومی یکی از عمل های جراحی شایع در زنان است و معمولاً در صورت وجود تومورهای عضلانی رحم (میوم) انجام می شود. این تومورها معمولاً خوش خیم هستند و بیشتر در دوران بارداری یا در طول سنین باروری ظاهر می شوند. علایم شایعی که ممکن است ناشی از میومهای رحم باشد، شامل خونریزی رحمی غیرمعمول، درد شدید در ناحیه پایین شکم، احساس فشار در ناحیه لگن و اختلال در تولید اشتها است. در این مقاله، به بررسی جزئیات میومکتومی، نحوه انتخاب بیماران مناسب برای این روش جراحی و روش های اجرایی مختلف (مانند روش باز و روش لاپاروسکوپی) می‌پردازیم.

میومکتومی چیست؟

میومکتومی چیست؟

میومکتومی روشی برای برداشتن فیبروم های رحمی است. اگر فیبروم رحمی برای شما تشخیص داده شده است و علائمی از جمله درد لگن، خونریزی نامنظم، پریودهای شدید یا علائم فشار و نیاز به ادرار مکرر دارید، ممکن است پزشک شما انجام میومکتومی را توصیه کند. هدف اصلی از انجام میومکتومی، برطرف کردن علائم و عوارض ناشی از میومها و بهبود زندگی بیماران است. با انجام این روش جراحی، ممکن است عوارض جانبی مربوط به میومها مانند خونریزی رحمی، درد شکمی و فشار در ناحیه لگن کاهش یابد.

میومکتومی در چه صورتی انجام می شود؟

این عمل جراحی برای درمان مواردی از جمله فیبرومیوماها (تومورهای خوش‌خیم رحم)، پلیپهای رحمی (اندام‌های بدخیم ریه‌ای که از بافت رحم بیرون می‌آیند) و تومورهای دیگر رحم انجام می‌شود. میومکتومی نوعی روش جراحی است که با هدف برداشت فیبروم های رحمی انجام می شود. در صورتی که فیبروم منجر به بروز علائم زیر شود، جراحی از سوی پزشک تجویز خواهد شد:

  • دردهای لگنی
  • سیکل قاعدگی شدید
  • خونریزی های نامنظم
  • تکرر ادرار

بیشتر بخوانید: پرینورافی

مزایای میومکتومی چیست؟

در ادامه، به برخی از مزایای میومکتومی اشاره خواهیم کرد:

1. حفظ رحم

یکی از مزایای اصلی میومکتومی این است که رحم حفظ می‌شود. برخلاف جراحی هیسترکتومی که شامل برداشتن کامل رحم است، میومکتومی تنها به برداشتن توده‌های میوما محدود می‌شود و رحم در بدن باقی می‌ماند. این امر برای زنانی که برنامه‌ریزی برای باروری در آینده دارند، مهم است.

3. حفظ عملکرد تخمک‌گذاری

میومکتومی باعث حفظ عملکرد تخمک‌گذاری می‌شود. در صورتی که میوماها به اندازه‌ای بزرگ شوند که روی لوله‌های فالوپی و تخمدان‌ها فشار وارد کنند، می‌توانند عملکرد تخمک‌گذاری را تحت تأثیر قرار دهند. با برداشتن یا کاهش این توده‌ها، این مشکل حل می‌شود و عملکرد تخمک‌گذاری بهبود می‌یابد.

4. کاهش علائم و عوارض

میوماها ممکن است منجر به عوارضی مانند خونریزی رحمی شدید، درد شدید، فشار روی اعضای اطراف و اختلالات تناوبی خونریزی شوند. با برداشتن میوماها، علائم و عوارض مرتبط با آنها بهبود می‌یابد.

5. احتمال بازگشت کمتر

پس از میومکتومی، احتمال بازگشت میوماها به نسبت جراحی‌های دیگر کمتر است. در صورتی که جراحی به درستی انجام شود و تمام توده‌های میوما برداشت شوند، احتمال بازگشت میوماها به مدت طولانی به شدت کاهش می‌یابد.

6. زمان بهبودی کوتاهتر

معمولاً زمان بهبودی بعد از میومکتومی کمتر از جراحی های دیگر است. زمان بستری در بیمارستان کوتاهتر بوده و زنان می‌توانند به زودی به فعالیت‌های خود برگردند.

بیشتر بخوانید: سرطان دهانه رحم

    میومکتومی یا برداشتن فیبروم برای چه افرادی مناسب است؟

    انجام میومکتومی به پزشک این امکان را می دهد که فیبروم های شما را با حفظ رحم از بدن شما خارج کند. انجام این کار به شما امکان می دهد در آینده توانایی خود را برای باردار شدن حفظ کنید. در این روش، تومورهای فیبروماتوز (معمولاً فیبرومهای رحمی) یا تومورهای تخمدانی بزرگتر از حدی که به طور معمول با استفاده از روش‌های غیرجراحی (مانند داروها یا تزریقات) قابل مدیریت نباشند، برداشته می‌شوند.

    معمولاً میومکتومی برای زنانی که دچار عوارض جدی ناشی از فیبروم‌های رحمی هستند، توصیه می‌شود. این عوارض می‌تواند شامل خونریزی شدید و طولانی مدت، دردهای شدید ناشی از فشار تومور روی سایر اعضای داخلی، مشکلات ناباروری، اختلالات در دستگاه ادراری و روده‌ای و فشار روی کیسه مثانه باشد.همچنین، در صورتی که تومورهای تخمدانی بزرگ با علائمی مانند درد شدید در ناحیه شکم، فشار روی اعضای اطراف، اختلال در تنظیم هورمون‌ها و یا خونریزی شدید همراه باشند، ممکن است میومکتومی برای برداشتن آنها در نظر گرفته شود.

    کدام نوع میومکتومی برای شما مناسب است؟

    3 نوع اصلی میومکتومی وجود دارد و پزشک شما یکی از مناسب ترین انواع میومکتومی زیر را به شما پیشنهاد می‌دهد:

    انواع میومکتومی

    1. میومکتومی شکمی

    میومکتومی شکمی، که امکان برداشت فیبروم ها از طریق ایجاد برش بر روی قسمت انتهایی شکم را فراهم می کند. در این روش جراح شما یک برش جراحی در قسمت پایین شکم شما ایجاد می کند تا به فیبروم ها برسد و آنها را از بین ببرد. اگر فیبروم های بزرگ دارید، جراح شما ممکن است این روش را توصیه کند. بهبودی کامل ممکن است بین 4 تا 6 هفته طول بکشد.

    2. میومکتومی لاپاراسکوپی

    میومکتومی لاپاراسکوپی، که فیبروم ها از طریق چندین برش کوچک برداشته خواهند شد. روشی با کمترین میزان تهاجم و دوره نقاهت بسیار کوتاه. این روش کمتر تهاجمی است. جراح شما فیبروم ها را با استفاده از لاپاراسکوپی که از طریق چندین برش کوچک روی شکم وارد می شود، عمل می کند. از آنجایی که برش ها کوچک هستند، درد شما بعد از جراحی کمتر از میومکتومی شکمی خواهد بود. اگر فیبروم های کمتر و کوچکتری دارید، این گزینه ممکن است مناسب باشد. با این حال، این روش ممکن است برای فیبروم های بزرگ نیز موثر باشد. بهبودی کامل ممکن است بین 3 تا 4 هفته طول بکشد.

    3. میومکتومی هیستروسکوپی

    میومکتومی هیستروسکوپی، که فیبروم ها با استفاده از ابزاری مخصوص و از راه واژن و دهانه رحم برداشته خواهند شد. جراح شما فیبروم های شما را از طریق یک اسکوپ که از طریق دهانه رحم وارد رحم می شود، خارج می کند. اگر فیبروم ها در لایه داخلی رحم قرار داشته باشند، این جراحی ممکن است مناسب ترین باشد. بهبودی فقط چند روز طول می کشد.

    بیشتر بخوانید: کولپوسکوپی رحم

    اقدامات و آمادگی قبل از میومکتومی چگونه است؟

    قبل از انجام جراحی، داروهایی به منظور کاهش اندازه فیبروم ها برای بیمار در نظر گرفته می شود تا خارج کردن آن ها راحت تر شود. گاهی ممکن است تست های آزمایشگاهی انجام شود تا این اطمینان حاصل گردد که بیمار در سلامت کامل بدنی می باشد یا خیر. از جمله این تست ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

    • آزمایش خون
    •  الکتروکاردیوگرام
    •  اسکن MRI
    •  اولتراسوند لگنی

    مصرف برخی داروها باید قبل از جراحی قطع شوند. داروهایی از قبیل ویتامین ها، مکمل ها و داروهای تجویز شده. حتما در این خصوص با پزشک خود مشورت داشته باشید.
    شش تا هشت ساعت قبل از جراحی، باید از خوردن و آشامیدن مواد غذایی خودداری شود.

    روند انجام میومکتومی چگونه انجام می شود؟

    روند انجام میومکتومی ممکن است بر اساس جزئیات مربوط به تومورها، جراح و بیمار متفاوت باشد. اما در کلیت، روند میومکتومی عبارت است از:

    ✔ نحوه انجام میومکتومی شکمی

    تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. ابتدا برشی از طریق شکم بر روی رحم زده می شود که می تواند به صورت افقی و یا عمودی باشد. بعد از ایجاد برش، فیبروم ها از دیواره رحم برداشته خواهند شد. سپس، لایه های رحمی به یکدیگر بخیه زده خواهند شد.

    ✔نحوه انجام میومکتومی لاپاراسکوپی

    تحت بیهوشی عمومی و از طریق چهار برش کوچک انجام خواهد شد. سپس، شکم با گاز کربن دی اکسید پر می شود تا امکان مشاهده داخل شکم برای جراح فراهم گردد. در مرحله بعد، لاپاراسکوپ از راه یکی از برش ها وارد می شود. لاپاراسکوپ، لوله ای است ظریف به همراه دوربین. فیبروم ها به قطعات کوچکتر برش داده می شوند و خارج خواهند شد. اگر اندازه فیبروم ها بزرگ باشد میومکتومی به روش شکمی انجام خواهد شد. بعد از پایان جراحی، گاز تخلیه و برش ها بخیه زده می شوند.

    ✔نحوه انجام میومکتومی هیستروسکوپی

    می تواند تحت بی حسی موضعی و یا بیهوشی انجام شود. در ابتدا هیستروسکوپ از راه واژن و دهانه رحم وارد رحم می شود. مایعی داخل رحم قرار می گیرد تا امکان مشاهده راحت تر فیبروم ها فراهم شود. سپس فیبروم ها با استفاده از حلقه سیمی تراشیده خواهند شد. بیمار همان روز جراحی می تواند به منزل برگردد.

    سخن آخر

    از آنجایی که میومکتومی یک عمل جراحی است و چنانجه می دانید عمل های جراحی تهاجمی همواره با خطرات خاص خود همراه هستند، بنابراین اولین و مهمترین قدم برای انجام این عمل جراحی انتخاب بهترین متخصص و جراح زنان و زایمان است. فیبروم‌های رحمی، توده‌های غیرطبیعی اما غیرسرطانی هستند که روی یا درون رحم ایجاد می‌شوند. برای برخی از زنان، علائمی ندارند یا جزئی هستند و نیازی به درمان ندارند. برای برخی، آنها می توانند علائم ناتوان کننده مختلفی ایجاد کنند که می تواند زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار دهد. اگر فیبروم رحم باعث ناراحتی شما می شود و می خواهید در آینده باردار شوید، در مورد احتمال انجام میومکتومی با پزشک خود صحبت کنید.

    برچسب ها:
    پرسش و پاسخ تکمیلی

    سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

    0 دیدگاه
    یک دیدگاه بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    1 × یک =

    تماس با پزشک